۱۴ دی ۱۳۸۷

تور سینمای مستقل ایران و چند خبر دیگر از جشنواره ی فجر

تور سینمای مستقل ایران:

در طی این چند روز، چند فیلم از سینمای مستقل ایران دیده ام که بعضاً کمتر دیده شده اند. بعضی از فیلم ها خوب بودند و بعضی ها هم نه. در زیر سعی کردم راجع به هر فیلمی به صورت مختصر و کوتاه چند خطی بنویسم.

کارگران مشغول کارند (مانی حقیقی) :

کارگران مشغول کارند،دومین ساخته ی مانی حقیقی بعد از فیلم آبادان است. طراح قصه ی فیلم عباس کیارستمی است و فیلم ایده ی جالبی دارد. کارگردان قصه اش را خوب مطرح می کند. فیلم یکی از معضلات ما ایرانی ها را به تصویر می کشد که همان، توجه و اهمیت دادن  بیش از حد به موضوعی بی اهمیت است که حتی بعضاً این توجهٍ بیش از حد،به چیزی کم اهمیت تا نابودی فرد هم پیش خواهد رفت و بعد در کمال نا باوری آن موضوع خود به خود و بدون دخالت هیچ فرد و یا چیزی حل می شود. نکته ی جالب فیلم حضور امید روحانی(منتقد فیلم) و محمود کلاری(فیلمبردار و فیلمساز) در کنار بازیگران حرفه ای سینما مانند آتیلا پسیانی،فاطمه ی معتمد آریا و رضا کیانیان است. از سویی دیگر حضور مهناز افشار در چنین فیلمی جالب به نظر می رسد. فیلم اگر چه در میانه کمی خسته کننده می شود اما در کل موفق بوده و آغاز و پایان و همچنین فیلمبرداری بسیار خوبی دارد.

چند کیلو خرما برای مراسم تدفین(سامان سالور):

چند کیلو خرما... دومین ساخته ی سامان سالور پس از فیلم سرزمین سکوت است. اگر چه او فیلم هایش معمولاً به اکران عمومی در نمی آیند و به میزان محدودی در ایران دیده می شوند اما در جشنواره های خارجی موفق عمل می کند. هر سه فیلم او(سرزمین سکوت،چند کیلو خرما برای مراسم تدفین و ترانه ی تنهایی تهران) در جشنواره ی خارجی بسیاری جوایز خوبی کسب کرده اند و موفق بوده اند. نکته ی قوت فیلم "چند کیلو..." فیلمبرداری بسیار خوب و سیاه و سفید تورج اصلانی است که این روزها به عنوان فیلمبردار مستقل سینمای ایران،شناخته می شود. فیلم ایده ی جالی دارد و بازی بازیگران فیلم خوب است. نکته ی جالب فیلم هم حضور محسن نامجو(پیش از مطرح شدنش) در این فیلم است که اتفاقا هم خوب بازی می کند. فیلم در رابطه با برخورد و کلنجار رفتن سه شخصیت متفاوت با  موضوع عشق است.حس و حال "چند کیلو خرما.." بیشتر شبیه فیلم های جیم جارموش است و فیلم پایان جالبی دارد.

نیوه مانگ(بهمن قبادی):

نیوه مانگ چهارمین فیلم بهمن قبادی محسوب می شود و در واقع می توان مشاهده کرد که بهمن قبادی رفته رفته فیلم هایش را با مشکلات مالی کمتری می سازد. فیلم که در واقع فیلمی سفارشی برای کشور اتریش محسوب می شود ، قصه اش را خوب شروع می کند اما در میانه عملاً ایده ای برای ادامه ندارد و  همان ایده های تکراری فیلم های گذشته اش(به خصوص آوازهای سرزمین مادری ام) تکرار می شود . این در حالیست که در این فیلم دیگر کودکی هم وجود ندارد که حس ترحم تماشاگر را برانگیزد.از هنگامی که گلشیفته فراهانی وارد فیلم می شود، فیلم از حالت رئال خارج می شود و این در حالیست که فیلم بستر و مامنی مناسب برای حالت سورئال خویش هم ندارد.از سویی دیگر حضور هدیه تهرانی در فیلم چندان جواب نمی دهد.

ابجد(ابوافضل جلیلی):

ابجد فیلم بسیار ضعیفی است که در حوزه های مختلف مشکلات زیادی دارد. فیلم تلاش دارد دوره ای از انقلاب را که خود فیلمساز تجربه کرده است، از منظر یک نوجوان به تصویر بکشد. این در حالی است که ایده اش برای این زمانه، کهنه به نظر می رسد.

بیست انگشت(مانیا اکبری):

مانیا اکبری، از بازی در فیلم ده(عباس کیارستمی) مطرح شد و او در بیست انگشت دقیقاً همان مسیر فیلم های عباس کیارستمی را تکرار می کند. فیلم تلاش دارد حالت های مختلف زندگی زناشویی را به تصویر بکشد. فیلم حس و حال خوبی دارد و شاید مشکل عمده اش این است که چندان شکل سینما نیست و بشتر تئاتر گونه به نظر می رسد. معمولاً دوربین ثابت است و کاراکتر ها به بیان دیالوگ هایشان می پردازند که البته هر دو بازیگر فیلم(مانیا اکبری و بیژن دانشمند) بازی های خوبی از خود به معرض نمایش گذاشته اند. فیلمبردار این فیلم نیز تورج اصلانی است که در واقع فیلمبرداری او برگ برنده ی این فیلم نیز محسوب می شود.

نظرات (۱۳)

۲۵ آذر ۱۳۸۷

روزمرگی+ خبرهایی از بیست و هفتمین جشنواره ی فیلم فجر

 امتحانات میان ترم تمام شد و تنها یک هفته ی دیگر کلاس می روم و بعد باید خودم را برای امتحانات پایان ترم آماده کنم هر چند خیلی خسته ام ، اما باورش هم برایم سخت است که چرا این قدر روزها سریع می گذرند…یک مسافرت پنج روزه به شیراز و یزد هم، کمی خستگی امتحانات میان ترم را از تنم بیرون کرد.

این روزها که هوا سردتر شده، بی حوصله ام و فقط وقت تلف می کنم و ادامه می دهم و از خودم، از ساکن بودن این روزهایم ناراضی ام. شاید این نیز بگذرد.مدت هاست چندین اثر از سینمای مستقل ایران را دیده ام و تصمیم دارم یک تور سینمای مستقل ایران راه بیاندازم و به بررسی این آثار بپردازم که هنوز حس و موقعیتش فراهم نشده است. امیدوارم این حس بی حوصلگی و ساکن بودن این روزهایم برطرف شود... امیدوارم.

----------------

کمتر از دو ماه دیگر، بیست و هفتمین جشنواره ی فیلم فجر، کلید می خورد و سیمرغ ها یکی یکی به سوی برندگانشان پرخواهند کشید. هنوز دو ماهی به شروع جشنواره مانده، اما اینجا  و آنجا خبرهای جشنواره داغ است. امیدوارم امسال هم شرایط این را داشته باشم که در جشنواره شرکت کنم و خوانندگان اینجا را از خبرهای روزانه ی جشنواره مطلع سازم.

مرتبط:

بزرگداشت پل نیومن در بیست و هفتمین جشنواره ی فیلم فجر.

یکصد و پنجاه اثر مستند و فیلم کوتاه متقاضی حضور در بیست و هفتمین جشنواره ی فجر

نماینده ی سینمای اردن در اسکار 2009 به ایران می آید

هیات انتخاب سینمای ایران بیست و هفتمین جشنواره ی فیلم فجر آغاز به کار کرد.

-          بزرگداشت پل نیومن در بیست و هفتمین جشنواره ی فیل

جشنواره ی فیلم فجر

نظرات (۲۲)

۰۷ آذر ۱۳۸۷

بهانه!

همه ی استادان دانشگاه ما، یادشان افتاده که همه ی امتحاناتمان را در طول یک هفته بگیرند و البته من و همه ی همکلاسی هایم یادمان افتاده که از اول ترم تا حالا درس نخوانده ایم! این وسط جدال ما با کتاب های انگلیسی زبانِ دشوار ادبی دیدنی است. پس اگر نیستم، اگر نمی نویسم، فقط و فقط علتش همین است و سعی می کنم یکی دو هفته ی دیگر برگردم…همین.

نظرات (۲۶)

۱۷ آبان ۱۳۸۷

همیشه متفاوت ترین، بهترین نیست!

نگاهی به فیلم دعوت، ساخته ی ابراهیم حاتمی کیا:

نظرات (۲۵)

۲۸ مهر ۱۳۸۷

دو فیلم با یک بلیط!

سه زن: وقتی حکمت، چند گام به عقب می گذارد!

نظرات (۲۴)