۱۶ بهمن ۱۳۸۸

بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر : روز داوری

نظرات (۷)

۱۵ بهمن ۱۳۸۸

بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر: داوزدهمین روز/ پنجشنبه 15بهمن ماه

امروز در سالن اصلی این آثار به نمایش در آمد :

بدرود بغداد (مهدی نادری ) ، نخودی ( جلال فاطمی )، باغ قرمز (امیرسماواتی )، خانواده ارنست (محسن دامادی ) ، زندگی / وقت بودن (جلیل سامان ) و به رنگ ارغوان (ابراهیم حاتمی کیا ) .

بدرود بغداد (مهدی نادری ) : فیلم در ژانر سینمای جنگ است. بدرود بغداد یکی از غریب ترین آثار جشنواره است. فیلم قصه ی بوکسوری آمریکایی را روایت می کند. او بدلیل قتل کارگزارش برای فرار از دست قانون به ارتش می پیوندد  و به عراق اعزام می شود.حوادثی روی می دهد تا با معلمی ریاضی که اکنون درگیر عملیات انتحاری شده آشنا می شود و این آشنایی به درک بهتر و کمک به یکدیگر می انجامد . فیلم که اگر تیتراژ اولش دیده نشود به سختی ایرانی بودنش مشخص است، همه بازیگران ایرانی و مشهور فیلم پانته آبهرام ،مصطفی زمانی و مزدک میرعابدینی عربی یا انگلیسی صحبت می کنند . بازی ها قابل قبول است .تصویربرداری تورج اصلانی فوق العاده است . فیلم شباهت زیادی به یک فیلم آمریکایی جمع و جور و مستقل دارد . همین خصوصیات باعث غریب شدن فیلم شده است . فیلم در تعریف ایده یک خطی اش خیلی موفق نیست . اثر کشدار به نظر می رسد و به واقع تلاش برای رسیدن به ساخت فیلمی آمریکایی از جانب دوستان ایرانی قابل فهم نیست . آشکارا مشخص است  فیلمساز و عوامل فنی فیلم  از اینکه قادرند فیلمی نزدیک به استانداردهای فیلمی آمریکایی و مستقل  کار کنند ذوق زده اند .فیلم اگر پلاستیک غریب نمایی اش کنار رود در نهایت فیلمی معمولی است . اثر آشکارا نگاه رسمی را تبلیغ می کند (چنان که فیلم غریب دیگر جشنواره شکارچی شنبه ها چنین می نمود)  فیلم در حالی که اشغالگری آمریکایی ها را محکوم می کند، روابط  انسانی را به گونه ای عام تبلیغ می نماید . بدرود بغداد بیش از اینکه فیلم خوبی  باشد فیلم غریبی است که با وجود ایده ی تک خطی و کشدار بودنش خوب ساخته شده است.

پ.ن ۱: فیلم های نخودی (جلال فاطمی ) ، باغ قرمز (امیرسماواتی ) و زندگی / وقت بودن (جلیل سامان ) را به دلایل مختلف ندیدیم . در رابطه با خانواده ارنست (محسن دامادی ) و به رنگ ارغوان (ابراهیم حاتمی کیا) هم پیشتر نوشته ایم .

پ.ن۲ :دیروز چهارشنبه جوایزرسمی به کاندیداهای بخش های مختلف اهدا شد .  می توانید از اینجا اطلاعات مریوط به کاندیداها و جوایز اهدا شده را پی گیری نمایید.

پ.ن۳ : برگزاری مراسم اختتامیه با مشکلات زیادی همراه بود . زیادتر از ظرفیت سالن اصلی برج میلاد کارت صادر شده بود . بسیاری از خبرنگاران جایی برای نشتن و حتی ایستادن  نیافتند .همین مشکل و معضلات مراسم پایانی باعث دلخوری بسیاری شد . علی معلم مجری مراسم تلاش زیادی برای سروسامان دادن به مراسم نمود اما مشکلات و بی برنامه گی ها یکی و دوتا نبود . بسیاری از برندگان لوح تقدیر و یا برندگان سیمرغ مدتها در انتظار آماده شدن جایزه اشان بودند  . بسیاری تا به آخر جایزه اشان اهدا نشد . آقایان ابراهیم حاتمی کیا و حمید فرخ نژاد (جایزه ای دریافت نکرد) از طرف مردم حاضر در مراسم خیلی تشویق شدند .

پ.ن۴ : بساط چای ،  نسکافه و کیک برقرار یود  . روز چهارشنبه همين  ها بود ! اما روز پنج شنبه ناهار کوفته و شام ساندویچ سروشد ! و این آخرین سرو غذا بود !!!

مهدی و مژده غضنفری

۱۴ بهمن ۱۳۸۸

 بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر : دهمین روز /سه شنبه 11بهمن ماه

امروز در سالن اصلی جشنواره این آثار به نمایش در آمد:

یوسف پیامبر (فرج الله سلحشور)، ناسپاس (حسن هدایت ) و چهل سالگی (علیرضارئیسیان ) .

چهل سالگی (علیرضا رئیسیان ) : فیلم اقتباسی ادبی در ژانر سینمای اجتماعی است . فیلم داستان زنی اهل موسیقی را روایت می کند . او فرزندی 10 ساله و  همسری وکیل دارد که در بازار بورس فعالیت میکند. چالش او و همسرش هنگامی شروع می شود که همکلاسی سابقش که اکنون موسیقی دان بزرگی است برای اجرای کنسرت به ایران دعوت می شود. فیلم کارگردانی استانداردی دارد. بازی محمدرضا فروتن و لیلا حاتمی متعادل است. جذاب ترین کاراکتر اثر دختر کوچک فیلم با بازی پریا مردانی ها است . او رابطه ای خاص با  با پدر و مادرش دارد  و مثلا با اسم کوچک آنها را صدا می کند. (شبیه  به بچه ی فیلم مشهور و اسکاری کشتن مرغ مقلد (رابرت مالیگان ) که گریگوری پک  نقش پدر و وکبل فیلم را بازی می کند) . اثر آشکارا از فیلم قبلی کارگردان (پرونده هاوانا) گامی جلوتر  محسوب می شود . مشکل فیلم های رئیسیان خنثی بودن آثارش است . فیلم هایش نه از لحاظ مضمونی و نه فرمی شوری را برنمی انگیزند و اجرای تختی دارند.

پ.ن۱ : فیلم یوسف پیامبر(فرج الله سلحشور)را ندیدیم . ناسپاس (حسن هدایت ) ملغمه ای از سینمای شبه تاریخی، شبه وسترن !! و معناگرا است . فیلم در رابطه با قصه ای از معجزات حضرت موسی است (جریان چیه؟! مشکلات پیرامونی دیگه حل شده اند! یا  پولی وجود دارد که همه فیلمسازها علاقه مند به فیلم های تاریخی  آنهم با نگاه توراتی یا انجیلی شده اند؟!) ناسپاس، فیلمی تلویزیونی است با بازیگرانی چون  پوریا پورسرخ ، نیما شاهرخی و النازشاکردوست که در نقش های معاصرشان کم می آورند تا چه رسد به فیلمی تاریخی که بازی خاصی را می طلبد . حسن هدایت که به  تاریخ معاصر علافه مند است، فیلم ها و سریال متوسطی را در این زمینه به عنوان مثال کارگاه علوی را کارگردانی کرده است و البته با با این فیلم نشان می دهد انتخاب مناسبی برای چنین آثاری نیست .

نظرات (۴)

۱۳ بهمن ۱۳۸۸

 بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر : نهمین  روز / دو شنبه 12بهمن ماه

امروز در سالن اصلی جشنواره واقع در برج میلاد این فیلم ها به نمایش درآمد :

سنگ اول (ابراهیم فروزش ) ، شب واقعه (شهرام اسدی ) و فصل باران های موسمی (مجید برزگر) .

شب واقعه (شهرام اسدی ) : فیلم در ژانر سینمای جنگ (دفاع مقدس ) است . فیلمنامه نویس اثر همایون شهنواز کارگردان سریال ماندگار دلیران تنگستان است . تنها سریالی که هم در زمان شاه و هم انقلاب به نمایش درآمده است . فیلم در رابطه با شخصیتی به نام دریا قلی است . آدمی که جدا از مشکلات شخصیتی در اوایل همدلی زیادی با جنگ نشان نمی دهد اما کم کم در قامت یک قهرمان ظهور می نماید . فیلم کارگردانی استانداردی دارد و بازی حمید فرخ نژاد فوق العاده است . همه ی سکانس های مربوط به  مادربزرگ دریاقلی (چه آنجا که به گونه ای روح مانند ظاهر می شود و چه فلاش بک میانی ) عامل اخلال فیلمند و اذیت می کنند . فیلم شب واقعه اثر خوش ساختی است که به احتمال زیاد مخاطب عام را راضی خواهد کرد .

فصل باران های موسمی (مجید برزگر):  فیلم  در ژانر سینمای  اجتماعی است . اثر نمونه ای خوب برای یه خطا رفتن استفاده از فرمی  هنری است . فیلم در فرم تحت تاثیر برادران داردن (رزتا...) و گاس ون سنت (فیل ...) است . استفاده از بازیگران آماتور و حتی نوجوان ،دوربین روی دست ، رنگ آمیری خاص فیلم و مواردی از این دست شبیه به آن آثار است . استراتژی فیلمساز در نگاه به نوجوان فیلمش تا به آخر معلوم نمی شود . قرار است نوجوان فیلم بدلایل مختلف معترض باشد یا اینکه بلاهت از سر و رویش ببارد . فیلمبرداری به شیوه ی دوربین روی دست  در فیلم آزار دهنده و میکانیکی است . پسرمواد فروش چرا این همه بد بازی می کند؟! این چه پایانی برای چنین ساختاری است؟! همه این نکته ها و نکته های دیگر نشان از تقلیدی ناشیانه دارد . فصل باران های موسمی امیدهای زیادی را برانگیخته بود که اکنون چیزی جزء افسوس باقی نگذاشته است .

پ.ن۱ : سنگ اول (ابراهیم فروزش ) را ندیدیم . به دلیل اهدای جوایز در بخش بین الملل فیلم های کمی به نمایش درآمد. فیلم شب واقعه قبل از اهدای جوایز و فیلم فصل باران های موسمی بعد از آن به نمایش در آمد .

پ.ن۲ : کماکان بساط چای ،نسکافه و کیک برپاست . ناهار ته چین مرغ و شام ساندویچ سرو شد !

مهدی و مژده غضنفری

نظرات (۴)

۱۲ بهمن ۱۳۸۸

بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر : هشتمین روز / یک شنبه 11بهمن ماه

امروز در سالن اصلی جشنواره واقع در برج میلاد این فیلم ها به نمایش درآمد :

چراغ قرمز (علی غفاری ) ، طهران /تهران (داریوش مهرجویی/مهدی کرم پور)، همبازی (غلامرضا رمضان پور)، طبقه سوم (بیژن میرباقری)، شکارچی شنبه  (پرویزشیخ طادی) و  کیفر (حسن فتحی)

طهران /تهران (داریوش مهرجویی / مهدی کرم پور): فیلم در ژانر سینمای اجتماعی است . اثر رویکردی  سفارشی در راستای معرفی  شهر تهران است .  پیشتر قرار بوده سه اپیزودی باشد اما بدلیل فوت زنده یاد سیف الله داد، تهیه کننده اثر به همین دو اپیزود راضی شده است . فیلم که دواپیزود دارد اولی به نام طهران /روزهای آشنایی  ساخته داریوش مهرجویی است . فیلم، نسخه دوم ایده ی مهمان مامان است . سقف خانه ای فرو می ریزد و اهالی خانه بی دغدغه تصمیم می گیرند چون خانه ایمن نیست به تهران گردی بروند!! در همین راستا با گروهی اهل دل آشنا می شوند و در آخر  ایشان کمک می کنند که خانه تعمیرشود! فیلم هیچ نشانه ای از اینکه فیلمی فانتزی است ارائه نمی دهد اما روابط بین کارکترها حس و حالی فانتری و سیندرلایی دارد . همان منطق جعلی ای که فیلم مهمان مامان برآن بنا شده بود و مهمانی که حداکثر چند ساعت به طول می انجامید برای بامزه گی و مطرح نمودن همه دغدغه های فیلمساز حوادثی رخ می داد که روزها و ساعت برای وقوعش زمان لازم است . در کدام  رویکرد واقعی آدمی که سقف خانه اش فرومی ریزد بی خیال فردای آن روز به گردش می رود و اگر این آرزو ی فیلمساز است باید جهان خود ویژه فیلم ساخته شود که در این فیلم ساخته نشده است . دوم اینکه فیلمساز بین سینمای مستند نما و سینمای مستند معلق است و هرجا که کم می آورد رجوع به عکس های بناهای تاریخی می کند که عامل اخلال فرم فیلم  است . روند تصادفی امور چنان است که دست کمی از یک فیلم هندی ندارد . اما بهرحال فیلم همانند فیلم ضعیف مهمان ماه خوش ساخت است. فیلمبرداری و هدایت بازیگران خوب است . اگر همین طوری و دلی فیلم دیده شود شاید حال آدم از این همه صفا و صمیمیت خوب شود چنان که مخاطب سینمای هند یا مخاطب کمی فرهیخته تر بعد از دیدن فیلم آوای موسیقی یا اشکها و لبخندها (فیلمِ مورد ارجاعِ طهران/روزهای آشنایی که هم نامش  در فیلم برده می شود و هم موسیقی و صحنه ای  از آن به نمایش در می آید) حالشان خوب می شود .

فیلم دوم به نام تهران / سیم آخر ساخته مهدی کرم پور است . فیلم که برخلاف اپیزود اول رخ دردناک و خشن شهر تهران  را در قامت تعدادی جوان روایت می کند که اجازه ی اجرای کنسرت موسیقی ندارند.  فیلم قصه ای ندارد چند تیپ معرفی می کند که همه ما به ازای بیرونی  دارند .کاراکترها به جای دیالوگ شعار می دهند و سرآخر هم یکی از آن بچه ها که اتفاقا کم مسئله دار تر از همه است در کورس ماشین سواری تصادف می کند.جالب  آنحاست که  دوست دیگرشان که بالای برجی است به گونه ای سوپر هندی سر از تصادف در می آورد و با دوست دخترِ پسر که به موبایل پسرزنگ زده صحبت می کند!! فیلم در بخش پایانی اش حدود 10دقیقه کنسرت گروه موسیقی فیلم را در بیابانی نشان می دهد . ترانه و موسیقی بسیار جذاب است و انرژی بسیاری را آزاد می کند . طهران / تهران فیلم ضعیفی است ولی در حوزه های فنی و کارگردانی بدک نیست!

طبقه سوم (بیژن میرباقری ):فیلم در ژانر سینمای اجتماعی است . فیلم قصه ی دو کاراکتر است که با هم در خانه ای درگیرند و کم کم معلوم می شود صاحب خانه نیز مشکلاتی دارد . بازی ها کنترل شده است . پگاه آهنگرانی و مهنارافشار بهترین بازی هایشان را در این چند سال اخیر در این فیلم ارائه داده اند . فیلم کم و بیش موفق شده است با مصالح کمی که در اختیار دارد تعلیق بیافریند و تماشاگر فرهیخته تر را تا به آخر نگه دارد . فیلم قصه ای دارد و معضلی اجتماعی را بازگو می کند اما فیلمی است که بیش از هرچیز خود کارگردانی اش با مصالح کم مهم است . پرواضح است چگونگی ساخت فیلم مسئله بسیاری از تماشاگران نیست . فیلم برای بسیاری از تماشاگران در اکران عمومی فیلمی سرِکاری محسوب می شود . میرباقری نشان داده است که قادر به ساخت فیلم هايی خوش ساخت است و این برای سینمايی که بیش از نیمی از فیلمهای بخش مسابقه اش حتی خوش ساخت نیستند یک ويژه گی محسوب می شود .

کیفر (حسن فتحی ): فیلم در ژانر سینمای  اجتماعی  است . حسن فتحی از محدود کارگردان های سینمای ایران است که اصرار دارد قصه تعریف کند . او در این سالها نشان داده  که قصه گوی خوبی است و توانايی ساخت فیلم های خوش ساخت را دارد. اما فیلم کیفر چنان داستان دور از تصوری را تعریف می کند که فقط تسلط فیلمساز باعث شده است که اثر کمدی  ناخواسته نشود . فیلم پستچی سه بار در نمی زند، فیلم قبلی فیلمساز نشانه های بسیاری داشت که جهان فیلم  رئالیستی نیست و قرار است فیلمساز کیفیتی هراس آور خلق کند که همان عامل کارگردانی به کمک فیلمساز آمده بود و کم و بیش فیلم خوبی شده بود . اما فیلم کیفر هیچ نشانه ای را از این که فیلم منطقی جزء منطق رئالیستی دارد ارائه نمی دهد اما قصه به جاهايی سرک می کشد که برای فیلمی علمی ،تخیلی معقول به نظر می رسد. فیلم به گونه ای هندی وار همه ی گره های فیلم را درپایان باز می کند تا خیال تماشگرش را راحت کند. کیفر نشان از پسرفت کارگردانی  است که سینمای داستان گوی ایران امیدهای زیادی به او دارد.

همبازی (غلامرضا رمضانی ) را ندیدیم . چراغ قرمز (علی غفاری ) فیلمی بدنه ای است که از استانداردهای حداقلی ای برخوردار است و برای مخاطب عام جالب است . شکارچی شنبه (پرویزشیخ طادی ) فیلم عجیبی است . بازی علی نصیریان در قامت یهو دی افراطی قابل  توجه است . پسری آمریکایی به زور پیش پدر بزرگ یهودیش در اسرائیل بازگردانده می شود تا با تعالیم افراطی او آشنا شود. فیلم هرچند قصه افراطی های یهودی را مطرح می کند اما نیم نگاهی به افراطیون داخل کشور دارد.

پ.ن۱ : فیلم بدرود بغداد (مهدی نادری ) را زمانی که هنوز شکارچی شنبه تمام نشده بود در سالن های کوچکتر جشنواره به نمایش در آمد. فیلم را به گونه ای نمایش دادند که کسانی که می خواستند شکارچی شنبه و کیفر (فیلم به دلیل ناهماهنگی با تاخیرپخش شد)  را ببینند قادر به دیدن آن نباشند.

پ.ن۲ : فیلم کیفر با تاخیر زیاد و حوالی ساعت  12 شب به نمایش درآمد  که باعث سردرگمی و نارحتی بسیاری از دوستان شد .

پ.ن۳ : اینگونه که از وضعبت نمایش فیلم ها مشخص شده است . دیگر باید قید جدول نمایش فیلمها که خود دفتر جشنواره ارائه داده را زد و شانسی فیلمها را دید . روزهای آینده در سالن اصلی فیلم های کمی به نمایش در می آید و اختتامیه ها (بخش بین الملل و سینمای ایران) برگزار خواهد شد.

پ.ن۴ : کماکان بساط چای و نسکافه و کیک پرپاست و چون غذا کم آمد (برنامه ریری را می بینید ) ناهار و شام ساندویچ سرو شد !

مهدی و مژده غضنفری

نظرات (۲)